mònicu

Sicilianu

  Sustantivu

mònicu s m (puru scrittu mònucu o mònacu)

  1. Riliggiusu (mèmmiru di n'òrdini munàsticu maschili).

  Prununza

  • [mònicu]
  • AFN: /ˈmɔnɪcu/

  Sillabbazziuni

mo | ni | cu

  Furma cunzigghiata

mònicu, mònucu, mònacu

 Etimuluggìa / Dirivazzioni

Veni di lu latinu "monachus".

  Palori currilati

fidi, frati, cresia

  Traduzzioni